خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۶۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نشاط عالم بی اعتبار درگردستچو برق، خوشدلی روزگار در گردست
۲
ز سیر دایمی مهر می توان دانستکه مهر عالم ناپایدار در گردست
۳
مساز خانه درین خاکدان بی بنیادکه همچو ابر در او کوهسار در گردست
۴
قرار نیست به یک جای مهر تابان راهمیشه دولت ناپایدار در گردست
صفحهٔ ۱ از ۵