خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۷۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرهگشای دل تنگ نغمه چنگ استسهیل سیب زنخدان شراب گلرنگ است
۲
میان ما و نمکدان بوسه دشمن اوهمیشه بر سر حلوای آشتی، جنگ است
۳
به زعم بیخبران بال می زنم ز نشاطوگرنه در قفسم جای بوی گل تنگ است
۴
نمی توان به دل کس به زور ناخن زدچه شد که تیشه فرهاد آهنین چنگ است؟
صفحهٔ ۱ از ۲