خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۷۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سحاب گرد کدورت شراب صبحدم استنشاط روی زمین در رکاب صبحدم است
۲
صفای چهره شبنم، گل سحرخیزی استنقاب دولت بیدار، خواب صبحدم است
۳
دمی که تیره نباشد، دم مسیحایی استشبی که خوش گذرد در حساب صبحدم است
۴
ز تیغ او جگر زخم تازه می گرددکه صیقل دل مخمور، آب صبحدم است
صفحهٔ ۱ از ۲