خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۷۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی انصاف خوش لقاییاز جا رفتم تو از کجایی
۲
گر بنده بگویمت روا نیستترسم که بگویمت خدایی
۳
خاموش نمی‌هلی که باشمراه گفتن نمی‌گشایی
۴
می‌افشاری مرا چو انگورمعشوق نه‌ای مرا بلایی
صفحهٔ ۱ از ۲