خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۷۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برخیز و بزن یکی نواییبر یاد وصال دلربایی
۲
هین وقت صبوح شد فتوحیهین وقت دعاست الصلایی
۳
بگشا سر خنب خسروانیتا خلق زنند دست و پایی
۴
صد گون گره است بر دل و نیستجز باده جان گره گشایی
صفحهٔ ۱ از ۵