خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۷۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز درد، عشق مرا بی نیاز ساخته استز جستجوی دوا بی نیاز ساخته است
۲
ادا چگونه کنم شکر درد بی درمان؟که از طبیب مرا بی نیاز ساخته است
۳
کمند جاذبه بحر، همچو سیل بهارمرا ز راهنما بی نیاز ساخته است
۴
نظر به ملک سلیمان سیه نمی سازدقناعتی که مرا بی نیاز ساخته است
صفحهٔ ۱ از ۴