خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۷۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخها بنگر تو زعفرانیکز درد همیدهد نشانی
۲
شهری بنگر ز درد رنجورچون باغ به موسم خزانی
۳
این درد ز غصه فراق استاز هیبت حکم آسمانی
۴
بیم است فلک سیاه گردداز آتش و ناله نهانی
صفحهٔ ۱ از ۳