خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۷۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کدام زهره جبین بی نقاب گردیده است؟که آتش از عرق شرم، آب گردیده است
۲
نفس ز سینه مجروح ما دریغ مدارترا که خون به جگر مشک ناب گردیده است
۳
اگر ز دل نکشم آه، نیست بیدردیکه رشته ام گره از پیچ و تاب گردیده است
۴
ز قرب، دیده من از وصال محروم استمحیط، پرده چشم حباب گردیده است
صفحهٔ ۱ از ۴