خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۷۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کدام زهره جبین گوشه نقاب شکست؟که رعشه ساغر زرین آفتاب شکست
۲
نقاب شرم تو خواهد به یک طرف افتادنمی شود نخورد فرد انتخاب، شکست
۳
کسی کز آن لب میگون به باده قانع شدخمار باده گلرنگ را به آب شکست
۴
به ماهتاب غلط می کند تماشاییز خجلت تو ز بس رنگ آفتاب شکست
صفحهٔ ۱ از ۳