خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۷۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرغ دل پران مبا جز در هوای بیخودیشمع جان تابان مبا جز در سرای بیخودی
۲
آفتاب لطف حق بر عاشقان تابنده بادتا بیفتد بر همه سایه همای بیخودی
۳
گر هزاران دولت و نعمت ببیند عاشقیناید اندر چشم او الا بلای بیخودی
۴
بنگر اندر من که خود را در بلا افکنده‌اماز حلاوت‌ها که دیدم در فنای بیخودی
صفحهٔ ۱ از ۳