خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۷۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیان شوق به تیغ زبان میسر نیستمحیط را گذر از ناودان میسر نیست
۲
چنین که قافله عمر می رود به شتابخبر گرفتن ازین کاروان میسر نیست
۳
ز جوش گل نفس غنچه پردگی شده استفراغ بال درین گلستان میسر نیست
۴
به زیر چرخ اقامت زراستان مطلبسفر نکردن تیر از کمان میسر نیست
صفحهٔ ۱ از ۴