خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۸۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر چه کعبه مقصد نصیب هر دل نیستز پا فتادن این راه، کم ز منزل نیست
۲
بهار را به خزان پرده دار می گردندشکسته رنگی عشاق از ته دل نیست
۳
به مغز بیش رسد فیض گل چو دسته شودورگر نه زور جنون عاجز سلاسل نیست
۴
مکش عنان به سخن از طلب که همچو قلمسخن به راه کند رهروی که کاهل نیست
صفحهٔ ۱ از ۳