خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۸۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شب فراق ز روز حساب خالی نیستکه از بیاض، سواد کتاب خالی نیست
۲
نظر به هر چه کنم تازه می شود داغمکه هیچ ذره ازان آفتاب خالی نیست
۳
به چشم کم منگر، هیچ خاکساری راکه هیچ روزن ازان ماهتاب خالی نیست
۴
چو موج مگذر از این بحر سرسری زنهارکه چون صدف ز گهر یک حباب خالی نیست
صفحهٔ ۱ از ۵