خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۸۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میِ دوساله نشاطش کم از جوانی نیستشرابِ کهنه کم از عمرِ جاودانی نیست
۲
که باز حرفِ گلوگیر توبه را سر کرد؟که در بدیههٔ مینایِ می روانی نیست
۳
ز جادهٔ سخنِ راست پای بیرون نِهکه هیچ علم چو علمِ مزاج‌دانی نیست
۴
چه‌سان به خامه دهم شرحِ اشتیاقِ تو را؟چو شمع سوزشِ پنهانِ من زبانی نیست
صفحهٔ ۱ از ۳