خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۸۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان در طلسم جسم ز تن پروری بجاستاین تیغ در نیام ز بیجوهری بجاست
۲
غیر از خط تو، خط که را ای بهار صنعدر آفتابروی قیامت تری بجاست؟
۳
ایمان به خط سبز تو آورد هر که بودچشم سیاه مست ترا کافری بجاست
۴
حرفی است این که سرمه شود مهر خامشیچشم ترا ز سرمه زبان آوری بجاست
صفحهٔ ۱ از ۴