خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۸۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم خوشی که مست و خرابش شوم کجاست؟سر خوش ز شیوه های عتابش شوم کجاست؟
۲
آن برق خانه سوز که داغش شوم چه شد؟وان سیل تندرو که خرابش شوم کجاست؟
۳
لرزان ز سردسیر صباحت رسیده امحسن برشته ای که کبابش شوم کجاست؟
۴
خمیازه چند واکند آغوش اشتیاق؟پیمانه ای که مست و خرابش شوم کجاست؟
صفحهٔ ۱ از ۳