خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۸۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با آب خضر آن خط شبگون برابرستلفظی که تازه است به مضمون برابرست
۲
این نشأه ای کزان لب نوخط به من رسیدخاکش به خون باده گلگون برابرست
۳
خطی که از ذقن به بناگوش می روددر خاصیت به تبت وارون برابرست
۴
در ملک آرمیده حسن است خط سبزگردی که با هزار شبیخون برابرست
صفحهٔ ۱ از ۳