خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۸۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وحدت سرای دل به جهانی برابرستهر گوشه اش به کنج دهانی برابرست
۲
هر شعر آبدار که دل می برد ز جاهر مصرعش به سرو روانی برابرست
۳
دل تازه می شود ز شراب کهن مرااین پیر زنده دل به جوانی برابرست
۴
آن طفل شیرمست که دیوانه اش منمهر سنگ او به رطل گرانی برابرست
صفحهٔ ۱ از ۳