خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۸۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از شادی جهان غم دلدار خوشترستاین است آن غمی که ز غمخوار خوشترست
۲
با فقر خوش برآی که صد پرده خواب امندر چشم من ز دولت بیدار خوشترست
۳
از درد و داغ عشق دل ما گرفته نیستگلخن برای آینه تار خوشترست
۴
گردد سبک ز سنگ، دل نخل میوه داردیوانه در میانه بازار خوشترست
صفحهٔ ۱ از ۴