خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۷۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آتشینا آب حیوان از کجا آوردهایدانم این باری که الحق جان فزا آوردهای
۲
مشرق و مغرب بدرد همچو ابر از یک دگرچون چنین خورشید از نور خدا آوردهای
۳
خیره گان روی خود را از ره و منزل مپرسچون بر ایشان شعلههای کبریا آوردهای
۴
احمقی باشد اگر جانی بمیرد بعد از اینچون چنین دریای جوشان از بقا آوردهای
صفحهٔ ۱ از ۲