خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۹۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با قرب یار رشته جان در کشاکش استدر عین بحر، موج همان در کشاکش است
۲
گویا نسیم راه در آن زلف یافته استکز پیچ و تاب، رشته جان در کشاکش است
۳
آرام نیست راهنوردان شوق رادایم ز موج، ریگ روان در کشاکش است
۴
عشاق را ز تازه نهالان شکیب نیستتا یک خدنگ هست کمان در کشاکش است
صفحهٔ ۱ از ۵