خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۹۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم اثر به گریه مستانه من استخط نجات بر لب پیمانه من است
۲
چین شکست نیست بر ابروی عهد منمعموره وفا دل ویرانه من است
۳
هرگز ملایمت به نگهبان نمی کنمفانوس داغ جرأت پروانه من است
۴
با پاکدامنان نظری هست حسن راتا آفتاب سرزده، در خانه من است
صفحهٔ ۱ از ۲