خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۹۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم را اگر برون ندهد سینه آینه استگر زنگ را فرو خورد آیینه آینه است
۲
مشاطه جهان، نظر پاک بین توستعالم منورست اگر سینه آینه است
۳
روشندلان ز پرتو مهرند بی نیازشمع و چراغ خانه آیینه آینه است
۴
صافی دلان میکده را پاک دیده ایمدر دل نگیرد آن که ز کس کینه آینه است
صفحهٔ ۱ از ۳