خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۰۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
موج شراب و موجه آب بقا یکی استهر چند پرده هاست مخالف، نوا یکی است
۲
هر موج ازین محیط اناالبحر می زندگر صد هزار دست برآید دعا یکی است
۳
خواهی به کعبه رو کن و خواهی به سومناتاز اختلاف راه چه غم، رهنما یکی است
۴
این ما و من نتیجه بیگانگی بودصد دل به یکدگر چو شود آشنا، یکی است
صفحهٔ ۱ از ۳