خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۰۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان رمیده را به جهان بازگشت نیستدست بریده را به دهان بازگشت نیست
۲
شبنم دو بار بازی بستان نمی خورددل را به رنگ و بوی جهان بازگشت نیست
۳
از اشک و آه خویش ندیدم نتیجه ایدر طالع شرار و دخان بازگشت نیست
۴
دل چون ز دست رفت نیاید به جای خویشیاقوت را به سینه کان بازگشت نیست
صفحهٔ ۱ از ۳