خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۰۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیمار عشق را به دوا احتیاج نیستدل زنده را به آب بقا احتیاج نیست
۲
از دستگیر، دست بریده است بی نیازاز سر گذشته را به هما احتیاج نیست
۳
اندیشه صواب و خطا فرع خواهش استتدبیر در مقام رضا احتیاج نیست
۴
شستم ز اختیار، به خون دست خویش رادیگر مرا به دست دعا احتیاج نیست
صفحهٔ ۱ از ۴