خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۰۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امید دلگشاییم از ماه عید نیستاین قفل بست گوش به زنگ کلید نیست
۲
قطع نظر ز بنده و آزاد کرده امامید میوه و گلم از سرو و بید نیست
۳
از صد یکی به پایه منصور می رسدچون لاله هر که بگذرد از سر شهید نیست
۴
زان دم که ریشه کرد به دل ذوق کاوکاوناخن به چشم داغ کم از ماه عید نیست
صفحهٔ ۱ از ۲