خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۰۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیوانه را ز حلقه طفلان ملال نیستهر جا جمال هست غمی از جلال نیست
۲
شبنم به آفتاب ز روشندلی رسیدپرواز آسمان تجرد به بال نیست
۳
خورشید بدر کرد مه ناتمام رااز ناقصان کناره گرفتن کمال نیست
۴
آفاق را گرفت به یک جلوه آفتابهر دولتی که تیز بود بی زوال نیست
صفحهٔ ۱ از ۴