خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۰۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا هست اثر ز عاشق شیدا تمام نیستناگشته موج محو به دریا تمام نیست
۲
تا در سرست باد تعین حباب راپیوسته است اگر چه به دریا تمام نیست
۳
چون شبنم گداخته در نور آفتابهر کس نگشته محو تماشا تمام نیست
۴
تا همچو سوزن است به دنبال چشم توآویختن به دامن عیسی تمام نیست
صفحهٔ ۱ از ۴