خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۰۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از حسن خلق رتبه همت زیاده نیستدست و دل گشاده چو روی گشاده نیست
۲
فیض فتادگان بود از ایستاده بیشسنگ نشان به راهنمایی چو جاده نیست
۳
چون وا نمی کنی گرهی، خود گره مشوابرو گشاده باش چو دستت گشاده نیست
۴
چون طفل نوسوار به میدان اختیاردارم عنان به دست و به دستم اراده نیست
صفحهٔ ۱ از ۲