خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۰۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی ز ما شراب نخواهد دریغ داشتدریا ز تشنه آب نخواهد دریغ داشت
۲
آن شاخ گل کز او جگر خار تازه استاز بلبلان گلاب نخواهد دریغ داشت
۳
ابری که بخیه زد به گهر سینه صدفهرگز ز گوهر آب نخواهد دریغ داشت
۴
لعلی کز اوست زخم نمکسود سنگ راشور از دل کباب نخواهد دریغ داشت
صفحهٔ ۱ از ۳