خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۰۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بار غم از دلم می گلرنگ بر نداشتاین سیل هرگز از ره من سنگ برنداشت
۲
از بس فشرد گریه بیدادگر مراناخن ز کاوش دل من رنگ برنداشت
۳
اوقات خود ز مشق پریشان سیاه کردچشمی که نسخه زان خط شبرنگ برنداشت
۴
از شور عشق سلسله جنبان عالمممرغی مرا ندید که آهنگ برنداشت
صفحهٔ ۱ از ۳