خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۰۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آسان نمی توان به سراپای ما گذشتنتوان به بال موج ز دریای ما گذشت
۲
آیینه اش ز گرد خجالت سیه مبادسیلی که بر خرابه دلهای ما گذشت
۳
روشن شدش که دیده بینا نداشته استخورشید تا به دیده بینای ما گذشت
۴
یوسف به سیم قلب فروشی است کار مامغبون شود کسی که ز سودای ما گذشت
صفحهٔ ۱ از ۲