خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۰۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امشب خیال زلف تو از چشم تر گذشتاین رشته با هزار گره زین گهر گذشت
۲
چون موج دست در کمر بحر می کندهر کس که چون حباب تواند ز سر گذشت
۳
از سنگلاخ دهر دل شیشه بار منخندان چو کبک مست ز کوه و کمر گذشت
۴
حسن تو سرکش است، وگرنه ز جذب عشقآهو عنان کشیده مرا از نظر گذشت
صفحهٔ ۱ از ۳