خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آه کان سایه خدا گوهردلی پرمایه‌ایآفتاب او نهشت اندر دو عالم سایه‌ای
۲
آفتاب و چرخ را چون ذره‌ها برهم زندوز جمال خود دهدشان نو به نو سرمایه‌ای
۳
عشق و عاشق را چه خوش خندان کنی رقصان کنیعشق سازی عقل سوزی طرفه‌ای خودرایه‌ای
۴
چشم مرده وام کرده جان ز بهر عشق اوز آنک در دیده بدیده جان از آن سر پایه‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲