خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۱۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در عالم فانی که بقا پا به رکاب استگر زندگی خضر بود نقش بر آب است
۲
از مردم دنیا طمع هوش مداریدبیداری این طایفه خمیازه آب است
۳
چون کوه، بزرگان جهان آنچه به سایلبی منت و بی فاصله بخشند، جواب است!
۴
در مشرب ما خاک نشینان قناعتدر آب رگ تلخی اگر هست گلاب است
صفحهٔ ۱ از ۳