خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۱۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جمعیت جسم از نفس پا به رکاب استشیرازه مجموعه ما موج سراب است
۲
جایی که بود عمر خضر نقش بر آبیاین هستی ده روزه ما در چه حساب است؟
۳
این هستی پوچی که تو دلبسته آنیموقوف به یک چشم زدن همچو حباب است
۴
از قطره اشکش جگر سنگ شود داغهر دل که ازان حسن گلوسوز کباب است
صفحهٔ ۱ از ۳