خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۱۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آفاق منور ز رخ انور صبح استاین دایره را چشم و چراغ اختر صبح است
۲
انگیختن از خواب گران مرده دلان رافیضی است که خاص دم جان پرور صبح است
۳
سیم و زر انجم که فلک شب همه شب جمعسازد، همه از بهر نثار سر صبح است
۴
روشن نفسان شهپر بی بال و پرانندخورشید، فلک سیر به بال و پر صبح است
صفحهٔ ۱ از ۴