خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۱۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با طره او مشک ختا دود کبابی استبا چهره او صورت چین موج سرابی است
۲
با شوخی آن چشم، رم چشم غزالاندر دیده صاحب نظران پرده خوابی است
۳
چشم است سراپا که به رخسار تو نو شدهر شاخ گلی را که به کف جام شرابی است
۴
می نوش و برافروز که شاخ گل سیرابهنگامه پر شور ترا سیخ کبابی است
صفحهٔ ۱ از ۳