خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۱۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در عالم بالاست تماشایی اگر هستبیرون ز مکان است و زمان جایی اگر هست
۲
چیزی که بجا مانده همین ترک تمناستدر خاطر عشاق تمنایی اگر هست
۳
در غیبت خلق است اگر هست حضوریدر ترک تماشاست تماشایی اگر هست
۴
اشکی است که در ماتم امید فشاننددر روی زمین آب گوارایی اگر هست
صفحهٔ ۱ از ۳