خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۱۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در دیده بی شرم و حیا نور ادب نیستبی رویی از آیینه بی پشت، عجب نیست
۲
غیر از نگه دور، چو خار سر دیواراز گلشن حسن تو مرا برگ طرب نیست
۳
از فکر خط و خال تو بیرون نرود دلگنجینه این راز به غیر از دل شب نیست
۴
در مشرب دیوانه من، سنگ ملامتدر چاشنی فیض کم از هیچ رطب نیست
صفحهٔ ۱ از ۲