خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۱۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
افسوس که ایام شریف رمضان رفتسی عید به یک مرتبه از دست جهان رفت
۲
افسوس که سی پاره این ماه مبارکاز دست به یکبار چو اوراق خزان رفت
۳
ماه رمضان حافظ این گله بد از گرگفریاد که زود از سر این گله شبان رفت
۴
شد زیر و زبر چون صف مژگان، صف طاعتشیرازه جمعیت بیداردلان رفت
صفحهٔ ۱ از ۳