خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۲۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چرخ در تاب از تحمل ماستتیغ در آتش از تغافل ماست
۲
سر شبنم به آفتاب رسیددر ترقی همین تنزل ماست
۳
می رسیم از شکستگی به کنارهمچو موج از شکستگی پل ماست
۴
شکوه تا چند از کشاکش دام؟این کشاکش نسیم سنبل ماست
صفحهٔ ۱ از ۲