خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۲۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این چه خط است و این چه رخسارستاین چه آیینه، این چه زنگارست
۲
این چه خال، این چه گوشه ابرواین چه مار، این چه مهره مارست
۳
این چه ابروی سخت پیشانیاین چه لبهای نرم گفتارست
۴
این چه چشم همیشه در خواب استاین چه شرم همیشه بیدارست
صفحهٔ ۱ از ۳