خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۲۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر زهاد خشک بی شورستلب دلمردگان لب گورست
۲
سر بی شور، جام بی بادهدل بی عشق زنده در گورست
۳
دل پر داغ، لاله زار بهشتسر پر شور، قصر پر حورست
۴
در شکستن بود حلاوت دلشهد در کسر شان زنبورست
صفحهٔ ۱ از ۳