خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۲۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می گلرنگ خونی رازستلب ساغر خموش غمازست
۲
دهن شیشه مغرب عقل استلب پیمانه مشرق رازست
۳
یک الف وار نیست گوشه امنصفحه خاک، سینه بازست
۴
عقل با عشق مشتبه نشودذره از آفتاب ممتازست
صفحهٔ ۱ از ۲