خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۲۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مژه ام جلوه گاه پروین استگل خورشید طلعتان این است
۲
سیب غبغب اگر به دست افتدبهتر از صد انار یاسین است
۳
کی توانی سبک به منزل رفت؟سنگ راه تو خواب سنگین است
۴
همه شب همچو دسته سنبلخواب آشفته ام به بالین است
صفحهٔ ۱ از ۲