خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صنما چونک فریبی همه عیار فریبیصنما چون همه جانی دل هشیار فریبی
۲
سحری چون قمر آیی به خرابات درآییبت و بتخانه بسوزی دل و دلدار فریبی
۳
دل آشفته نگیری خرد خفته نگیریتو بدان نرگس خفته همه بیدار فریبی
۴
ز غمت سنگ گدازد رمه با گرگ بسازدرمه و گرگ و شبان را تو به یک بار فریبی
صفحهٔ ۱ از ۳