خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر او ماه منستی شب من روز شدستیاگر او همرهمستی همه را راه زدستی
۲
وگر او چهره هستی به سر دست بخستیز کجا عقل بجستی ز کجا نیک و بدستی
۳
وگر او در صمدیت بنمودی احدیتبه خدا کوه احد هم خوش و مست احدستی
۴
و اگر باغ نه مستی که در او میوه برستیز کجا میوه تازه به درون سبدستی
صفحهٔ ۱ از ۲