خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۲۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فلک نیلوفر دریای عشق استزمین درد ته مینای عشق است
۲
اگر روح است، اگر عقل است، اگر دلشرار آتش سودای عشق است
۳
اگر معموره کفرست، اگر دینخراب سیل بی پروای عشق است
۴
گریبان سپهر و دامن خاکشکار پنجه گیرای عشق است
صفحهٔ ۱ از ۴